Büyük bir imparatorluk olan Osmanlı Devleti, güç kaybetmeye baÅŸladıktan sonra, Avrupa’da baÅŸlayan uluslaÅŸma hareketlerine ve geliÅŸten teknolojiye karşı kendisini koruyamamıştır.
Esasen Osmanlı Ä°mparatorluÄŸu için, Haçlı düÅŸüncesine sahip Batılı diye adlandırılan bu devletler diÄŸer yandan da DoÄŸu toplumlarını maddi ve manevi açıdan sömürmek suretiyle güçlerini artırmışlardır.
Osmanlı Devletinin sahip olduÄŸu topraklar, yer altı ve yer üstü zenginlikleri bakımından Batılı Emperyalistlerin iÅŸtahını kabartıyordu.
Birinci Dünya Savaşından galip çıkan, başını Ä°ngilizlerin çektiÄŸi bu şımarık ittifak, Osmanlı Devletine bundan böyle her istediÄŸini kabul ettirebileceÄŸini düÅŸünerek planlar yapıyor, ellerinde Osmanlı Hanedanı tarafından imzalanan Sevr AntlaÅŸması ve cetvel masa başında yüz yıllık planlar yapıyorlardı. Osmanlı PadiÅŸahı, Halife ve Damat Vezir düÅŸmanın bir dediÄŸini iki etmiyordu.
Ä°ÅŸte bu ortamda beklemedikleri bir ÅŸey oldu.
Mustafa Kemal ve arkadaÅŸları şımarık Emperyalistlerin hayallerine gem vuran bir hareket baÅŸlattılar. Türkler, Mustafa Kemal önderliÄŸinde bu kibirli ve şımarık devletlere karşı tarihte eÅŸine ender rastlanabilecek bir zafer kazandılar. Batılı Emperyalistler, Sevr’i yırtıp atan yeni Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile Lozan’da anlaÅŸma imzalamak zorunda kaldılar.
Sanayi Devrimi ile iyice güçlenerek, Osmanlı devletini yarı sömürge haline getiren Batılılar ekonomik, siyasal, toplumsal ve kültürel hiçbir alt yapısı bulunmayan, üstelik de toprak aÄŸaları ve din bezirganları tarafından ağır baskı altında tutulan bir halktan oluÅŸan bu yeni devletin uzun ömürlü olmayacağına kesin gözüyle bakıyorlardı.
Gerçekten de Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin durumu aÅŸağıdaki gibi idi:
-Nüfusu 13 milyon,
-40 bin köy var, 37 bin’inde okul yok, postane yok, dükkan yok.
-30 bin köyde cami yok.
-Traktör sayısı 0(sıfır)
-Biçerdöver sayısı 0(sıfır)
-Pirinç ithal.
-5 bin köyde sığır vebası var.
-1 milyon kiÅŸi frengi.
-2 milyon kişi sıtma.
-Verem, tifo, tifüs salgını var.
-Bitle baÅŸa çıkılamıyor.
-Dünyaya gelen her iki bebekten biri ölüyor.
-Her 5 anneden 1’i doÄŸumda ölüyor.
-Ortalama ömür 40 yaÅŸ.
-Memlekette sadece 337 doktor var.
-60 eczacı var, sadece 8’i Türk.
-Memlekette sadece 4 hemÅŸire var.
-40 bin köy var, sadece 136 ebe var.
-Komple kül edilmiÅŸ köy sayısı binin üzerinde.
-Limanlar, madenler yabancılara ait.
-Demir yollarının bir metresi bile bize ait değil.
-Osmanlı’dan ayakta kala kala 4 fabrika kalmış.
-Sanayi denilen iÅŸletmelerin yüzde 96’sında motor yok.
-10’dan fazla iÅŸçi çalıştıran sadece 280 iÅŸyeri var, Bunların 250 tanesi yabancıların.
-Kişi başı milli gelir 45 dolar.
-Elektrik sadece Ä°stanbul, Ä°zmir ve Tarsus’ta var.
-Kara yolu yok. Otomobil sayısı sadece 1490.
-Mübadeleyle 400 bin insan da geliyor ki, ceplerinde para yok, iÅŸ yok, baÅŸlarını sokacak ev yok, sığınacakları akraba yok. Gelen her iki çocuktan biri yollarda at arabalarının sırtında ilk 2 ay içinde hayatını kaybediyor.
-MaÄŸarada kalanlar var.
-Kadın insan deÄŸil, Cumhuriyet’ten önce, eÅŸit eÄŸitim hakkı yok, meslek hakkı yok, velayet hakkı yok, miras hakkı yok. Kadınlar kendisine miras kalan mallar üzerinde tasarruf hakkına sahip deÄŸil.
-Memlekette tiyatro, müzik, spor, heykel yok.
-PadiÅŸahların hediye olarak verdiÄŸi arkeolojik eserler Avrupa'ya kaçırılmış.
-Kimi alaturka saat kullanıyor, GüneÅŸin battığı anı 12 kabul ediyor, kimisi zevali saati kullanıyor, kimisi güneÅŸin tamamen battığı ezani saati esas alıyor. ‘Saat kaç birader?’ diyorsun, herkes baÅŸka bir ÅŸey diyor. Kimisi hicri, kimisi Rumi takvim kullanıyor. Herkes aynı zaman diliminde ama farklı aylarda yaşıyor.
-Ne ağırlığımız dünyaya ayak uydurabiliyor ne de uzunluÄŸumuz.”
-600 sene Türkçe’nin ırzına geçilmiÅŸ. Arapça ve Farsça harmanlanmış, Osmanlıca ortaya çıkmış. Fransızca ve Ä°talyanca kelimeler dilimizi iÅŸgal etmiÅŸti.
-Erkeklerin sadece yüzde 7’si, kadınların sadece binde 4’ü okuma yazma biliyor.
-Okul yaşına gelen her 4 çocuktan 3’ü okula gitmiyor.
-Türkiye’nin tüm liselerinde sadece 230 kız öÄŸrenci kayıtlı.
-ÖÄŸretmenlerin 3’te 1’inin öÄŸretmenlik kaydı yok.
-Sadece 1 tane üniversite var. Medreselerde Türkçe yasak.”
-Osmanlı hayranları, “Harf devrimi yapıldı,1 gecede cahilleÅŸtik’ derler, halbuki uzun yıllar matbaa yasaklanmış, Ä°brahim Müteferrika’dan itibaren basılan kitap sayısı 417.
-Bu topraklara kitap gelene kadar Avrupa’da 2.5 milyon farklı kitap basılmıştır.
Özetle, bugün sahip olduÄŸumuz her ÅŸeyin gerçek sahibi Cumhuriyeti Kuranlardır.
Cumhuriyet’in temelleri TBMM açıldığında fiilen atılmıştır. Ancak, bir taraftan devam eden KurtuluÅŸ Savaşı ve diÄŸer koÅŸullar nedeniyle Cumhuriyet ilanı 1923 yılında gerçekleÅŸebilmiÅŸtir.
Cumhuriyet, Anadolu insanı için kölelikten yurttaÅŸlığa geçiÅŸtir.
Cumhuriyet, çaÄŸdaÅŸ eÄŸitimdir.
Cumhuriyet, sevgi, dostluk, insanlık, barıştır.
Cumhuriyet, demokratik, laik, sosyal bir hukuk devletidir.
Cumhuriyet, Atatürk demektir.
Atatürk döneminde, MillÄ° EÄŸitim çalışmalarımız baÅŸarıya ulaÅŸmış, demir yolları, barajlar ve diÄŸer alt yapı yatırımları yanında, aÅŸaıda liste halinde gösterilen fabrikalar yoktan var edilmiÅŸtir.
1-Ankara Fişek Fabrikası (1924)
2-Gölcük Tersanesi (1924)
3- Åžakir Zümre Fabrikası (1925)
4-EskiÅŸehir Hava Tamirhanesi (1925)
5-Alpullu Şeker Fabrikası (1926)
7-Uşak Şeker Fabrikası(1926)
8-Kırıkkale Mühimmat Fabrikası (1926)
9-Bünyan Dokuma Fabrikası (1927)
10-Eskişehir Kiremit Fabrikası (1927)
11-Kırıkkale Elektrik Santrali Ve Çelik Fabrikası (1928)
12- Ankara Çimento Fabrikası (1928)
13-Ankara Havagazı Fabrikası (1929)
14-İstanbul Otomobil Montaj Fabrikası (1929)
15-KayaÅŸ Kapsül Fabrikası (1930)
16-Nuri Killigil Tabanca, Havan Ve Mühimmat Fabrikası (1930)
17-Kırıkkale Elektrik Santrali Ve Çelik Fabrikası (1931- GeniÅŸletildi)
18-Eskişehir Şeker Fabrikası (1934)
19-Turhal Şeker Fabrikaları (1934)
20-Konya Ereğli Bez Fabrikası(1934)
21-Bakırköy Bez Fabrikası (1934)
22-Bursa Süt Fabrikası (1934)
23-Ä°zmit PaÅŸabahçe ÅžiÅŸe Ve Cam Fabrikası (1934 Temel Atma)
24-Zonguldak Antrasit Fabrikası (1934 Temel Atma)
25-Zonguldak Kömür Yıkama Fabrikası (1934)
26-Keçiborlu Kükürt Fabrikası (1934)
27-Isparta Gülyağı Fabrikası (1934)
28-Ankara, Konya, Eskişehir Ve Sivas Buğday Siloları (1934)
29-PaÅŸabahçe ÅžiÅŸe Ve Cam Fabrikası (1935 - Tamamlandı)
30-Kayseri Bez Fabrikası (1934 Temel Atma)
31-Nazilli Basma Fabrikası (1935- Temel Atma)
32-Bursa Merinos Fabrikası (1935 Temel Atma)
33-Gemlik Suni İpek Fabrikası (1935 Temel Atma)
34-Keçiborlu Kükürt Fabrikası (1935)
35- Ankara Çubuk Barajı (1936)
36-Zonguldak TaÅŸ Kömür Fabrikası (1935)
37-Barut, Tüfek Ve Top Fabrikası (1936)
38-Nuri DemiraÄŸ Uçak Fabrikası (1936- Ä°lk Türk Uçağı Nud-36 Üretildi)
39-Malatya Sigara Fabrikası (1936)
40-Bitlis Sigara Fabrikası (1936)
41-Malatya Bez Fabrikası (1937 Temel Atma- Bu Fabrika Hariç Bütün Bez Ve Dokuma Fabrikaları Atatürk'ün SaÄŸlığında Açılmıştır.)
42-İzmit Kağıt Ve Karton Fabrikası (1934- Temel Atma)
43-Karabük Demir Çelik Fabrikası (1937- Temel Atma)
44-Divriği Demir Ocakları (1938)
45-İzmir Klor Fabrikası (1938- Temel Atma)
46-Sivas Çimento Fabrikası (1938-Temel Atma)
Yazımızı bir Atatürk sözüyle bitirelim!
"Türk Milleti, Türk Malı Alın; Türk Parası Türk Ülkesinde Kalsın!"