GAZETE Ä°STANBUL
______________________________________________________
Telefonu eline aldı .
Telefonunun rehberinden buldu hemen. Arama tuÅŸuna gitti eli ama geri çekti. Bir daha yeltendi ama yine geri çekti. Yüzlerce kez aradığı numaraydi. Ä°lk aradığında tam 15 sene önce akÅŸam gelirken çikolata al diye aramıştı. O akÅŸam çikolata elindeydi ve Dünya'nın en mutlusuydu Ä°kincisinde okuldan aramıştı çok kötü düÅŸtüm ne olur gel beni al diye aÄŸlayarak aramıştı. Hemen hastaneye gitmiÅŸler kolundaki ufak bir çatlak ile atlatmıştı o kazayı. Yine yanındaydı o gün.. Bir sonrakin de bu akÅŸam arkadaÅŸlarlayım bu gece gec kalacağım demiÅŸti. Ben çok hastayım diye onlarca kez , beni burdan al diye belki elli kez , seni çok özledim diye yüzlerce kez. Bir kaçında yalan söylemiÅŸ ti. Üniversite sınavını kazandığında ise dünyanın en mutlu insanı olarak , babannem düÅŸmüÅŸ durumu ağırmış demek için aradığında ise nutku tutulmuÅŸ bir türlü konuÅŸamamıştı. Elindeki telefonun ekranına baktı. En son arama 3 sene oncesi Ekim di. Tam tamına 3 sene sesini duymamış numarasına dahi bakmamıstı bakamamıştı. Meltem'in GözyaÅŸları ekrana düÅŸüyor sonra siliyor bir daha cesaretleniyor sonra yine vazgeçiyordu. Ne hastaydı ne de Bir yerini kırmıştı. Mutlu bir haber de almamıştı , kötü bir vefat haberi de yoktu. Sadece Çikolata çekmiÅŸti canı. 15 yıl önce o gün çektiÄŸi gibi. 10 yaşında bebekleriyle oynarken örgü ören annesinin telefonunu alıp canım çikolata çekti anne arayalım dediÄŸi gibi. Tv de oynayan Süper Baba dizisinin sesini kıstı annesi. Ben çevircem anne diye aldı telefonu. Çikolata getirirmisin ne olur canım çikolata istedi demisti. Ve tam 15 yıl sonra yine çikolata istedi canı. Elbette bahaneydi elbette o mutluluÄŸun simgesiydi o. Cesaretini topladı. Bastı arama tuÅŸuna. Calmaya baÅŸladı. Kalbi duracak gibiydi. O an Alo sesini duydu. Baba diyecekti tam. Çikolata alırmısın diyecekti ki bir kız sesi duydu. Alo kimi aradınız alo. Hiç bir sey diyemedi. Kapadı. Hat baÅŸkasına verilmiÅŸti. GözyaÅŸları sel oldu o an. Kalktı ve bir dolap dolusu cikolatalarindan bir tanesini aldı. TeÅŸekkür ederim babacım dedi. Tam 3 yıl olmuÅŸtu babasi vefat edeli. Bu süreçte o kadar cok ihtiyaç duymuÅŸ tu ki babasına. Birçok kez Hastalandı, baÅŸarısız oldu , rüyalarında gördü ama o gune kadar hic babasini aramaya calismamisti. O kadar aÄŸlamış tı ki gözleri bulanık görüyordu. O an telefon çaldı. Arayani gormeden açtı telefonu. Cok tanıdık ti arayan ses. Geliyorum kızım dedi. Neyli istiyorsun çikolatanı biricik kızım. Geliyorum getiriyorum çikolatanı deyip kapadı. Babam dedi. Babam geliyor babam. Hemen numaraya baktı. Öyle bir numara yoktu. Ama emindi arayan babasıydı. Meltem inanıyordu. Hemen gitti tüm dolaptaki Cikololatalari çöpe attı. Dünyanın en muhteÅŸem çikolatası geliyordu çünkü. Aynı o günkü gibi Yatalak annesinin yemeÄŸini yedirdi. Tv yi açtı. Super baba yoktu ama ayni kanalda bir baÅŸka dizi vardı. Beklemeye baÅŸladı. Saatler geçti. Kimse gelmedi. Annesi başını kaldırdı. Geldi kızım dedi. Meltem ne diyorsun anne. Nerde babam dedi. Geldi kizim dedi Annesi. Beni almaya geldi kızım dedi. Olurmu dedi anne. Çikolata getirecek. Oturacağız Birlikte tv izleyeceÄŸiz dedi. Gülümsedi annesi. Seni çok seviyorum kızma babana kizim dedi ve gözlerini kapadı. Baba götürme annemi yapma bana bunu diye haykırıyordu. Meltem ömrü boyunca çikolatadan nefret etti. Tek bir çikolata dahi yemedi ve ne çocuklarına ne torunlarına çikolata yedirmedi.