Çocuklar bir gün evden giderler…
Bir ÅŸekilde, bir nedenle, öyle gerektiÄŸi için , öyle olduÄŸu için giderler…
...
Gözlerinde hayata karşı bir heves, omuzlarında ince bir ağırlık, ellerinde uçarı bir telaÅŸ.
Kapıyı çekip giderler…
Çocuklar evden gidince, ev de sizden gider biraz,
Sabah kızaran ekmeÄŸin kokusu, ütünün buharı, bir türlü ÅŸekle girmeyen saçlar, kapıdan çıkarken aceleyle öpülen yanaklar gider…
Antrede biriken ayakkabılar, teki kaybolan terlikler, yatağın üstündeki elbise yığınları gider.
Saatler sanki bir yerlerde durmuÅŸ gibi olur. Hayatınız hasreti kuÅŸanmış mevsimsiz bir ülkeye benzer bir zaman…
Çocuklar evden gidince;
Ansızın yapılan ÅŸakalar, vakitsiz istenen sandviçler, pencere önünde beklediÄŸiniz geceler gider...
Artık kapının önündeki ayak seslerini duymazsınız,
Sokaktan geçen simitçiye seslenen kimse yoktur.
Arka odadan yükselen müzik sesi, banyodaki parfüm kokusu, ortasından sıkılmış diÅŸmacunları anılarınızda kalır.
Mutfak masası çoktan unutmuÅŸtur sıcacık ve neÅŸeli sohbetleri.
Fırında patatesin tadı eskisi gibi değildir artık,
Kareli yatak örtüsünde izi kalmıştır aÅŸk acısıyla dökülen genç gözyaÅŸlarının…
Çocuklar evden gidince ;
“Annem duymasın”lar, “Babamı idare et”ler “Ben zaten biliyorum”lar, “Beni çocuk muyum?”lar, “Beni anlamıyorsunuz!”lar, “Amma meraklısınız”lar … El ele tutuÅŸup hep birlikte giderler...
Onlar olmadığı zaman da “ben ne giyeceÄŸim”ler “arkadaşımda kalacağım”lar, “arkadaÅŸlarımla çıkıyorum”lar peÅŸi sıra ortalıktan kaybolurlar..
Çocuklar bir gün evden giderler;
Giderken yüreÄŸinizin bir parçasını da yanlarında götürürler…
Onda kalan parçada sizden o kadar çok ÅŸey vardır ki,
Onlar bunu bilirler,
Aldıkları her kararda, yaÅŸadıkları her yol ayrımında, her sevinçlerinde ve her acılarında
Fark ederler bu eÅŸsiz bilgiyi,
Yeter ki onların yaşam pınarlarına hayat veren kaynağın suyu berrak, hikmeti bol olsun.
Yeter ki sizden doÄŸup hayatın içine akan bu pınar ırmak olsun, nehir olsun, ve en doÄŸru yönü bulsun...
Evet çocuklar bir gün giderler,
Ama gelecekleri yolu da asla unutmazlar..
Alıntı