THOMAS EDÄ°SON

Thomas EDÄ°SON bir gün okuldan eve geldiÄŸinde annesine bir kaÄŸÄ±t vermiÅŸ ve " Bu kaÄŸÄ±dÄ± öÄŸretmenim verdi ve sadece sana vermemi tembihledi". demiÅŸ.

	Annesi kaÄŸÄ±dÄ± gözyaÅŸlarÄ± içinde oÄŸluna sesli olarak okumuÅŸ:

	"OÄŸlunuz bir dahi. Bu okul onun için çok küçük ve onu eÄŸitecek yeterlilikte öÄŸretmenimiz yok. Lütfen onu kendiniz eÄŸitin".

	Aradan uzun yÄ±llar geçtikten sonra Edison'un annesi vefat ettiÄŸinde, o artÄ±k yüzyÄ±lÄ±n en büyük bilim adamlarÄ±ndan biriymiÅŸ. Bir gün eski aile eÅŸyalarÄ±nÄ± karÄ±ÅŸtÄ±rÄ±rken birden bir çekmecenin köÅŸesinde katlÄ± halde bir kaÄŸÄ±t bulmuÅŸ ve alÄ±p açmÄ±ÅŸ.

	KaÄŸÄ±tta "OÄŸlunuz "ÅŸaÅŸkÄ±n" ( akÄ±l hastasÄ±) bir çocuktur. ArtÄ±k kendisinin okulumuza gelmesine izin vermiyoruz..." yazÄ±lÄ±ymÄ±ÅŸ.

	Edison saatlerce aÄŸladÄ±ktan sonra günlüÄŸüne ÅŸu satÄ±rlarÄ± yazmÄ±ÅŸ:

	Thomas Alva Edison, kahraman bir anne tarafÄ±ndan, yüzyÄ±lÄ±n dahisi haline getirilmiÅŸ, "ÅŸaÅŸkÄ±n" bir çocuktu.''