AÄ°LE Ä°ÇÄ°NDE KADIN VE ERKEK

Dr. Bora KÜÇÜKYAZICI

YaÅŸam koÅŸulları binlerce yıl deÄŸil, son 50 senede bile çok deÄŸiÅŸti. Artık apartman yaÅŸamının ve daha geniÅŸ aile yapılarının olduÄŸu sokaklarda oynayarak büyümüyor çocuklarımız. Kentsel dönüÅŸüm ile yıkılan binaların yerlerine site ve gökdelenler yeni yerleÅŸim alanlarımız oldu. Belki daha renkli ve ışıklı site duvarlarımız var, lakin çocuklarımız artık birlikte oynamıyor mahalle arkadaÅŸları ile. Bu yazıyı okuyan 40 yaÅŸ ve üzeri tüm deÄŸerli dostlarım, lütfen üzerinde düÅŸünmenizi istiyorum: bizim zamanımızda sokaklarda oynaığımız kaç oyunu biliyor çocuklarımız? Misket oyunlarında baÅŸ-baÅŸaltı, mors, çukur, kuyu, üçgen vardı. En son ne zaman sokakta toprak üzerinde misket oynayan çocuklar gördünüz?? EÄŸer bu sorunun cevabını bulmak için ÅŸöyle bir düÅŸündüyseniz, içiniz birazcık daralmış olabilir üzüntüden. Demek ki bir ÅŸeyler gerçekten deÄŸiÅŸmiÅŸ bizim çocukluk yıllarımıza göre.

Sokak oyunları deyip geçmeyiniz, zira kazanmayı-kaybetmeyi, takım olmayı, sosyalleÅŸmeyi öÄŸrendiÄŸimiz yerlerdi onlar. Kavga etmeyi öÄŸrendiÄŸimiz, küsmeyi ve barışmayı öÄŸrendiÄŸimiz arkadaÅŸlıklar kuruyorduk. Bir olmayı, ben yerine biz olmayı öÄŸretirdi sokaktaki oyun kültürü bizlere. Ve acıktığımızda ya da susadığımızda, evi en yakındaki arkadaşımızın kapısına dayanırdık tüm mahallenin çocukları. Aynı bardak ile elden ele geçerek su içerdik kana kana. Hele bir de kapısına dayandığımız teyzemiz birer salçalı ekmek verirse hepimize, deÄŸme gitsin keyfimize, hemen doÄŸru maça devam…

Bugün o sokak yok, sokakta oynayan çocuklar yok ve evde kapı çaldığında açan teyze de yok. GeniÅŸ aile yapısı ile belki aynı apartmanda ya da belki de aynı evde birlikte yaÅŸayan, büyüyen aile yapısı yerine tam bir çekirdek aileye dönüÅŸtü yaÅŸam modellerimiz.

Artık sitelerde çekirdek aile olarak kendi içimize dönmüÅŸ ÅŸekilde kapalı yaşıyoruz, anne-baba ve çocuk! Anne ve baba iÅŸe giderken, çocuk ya bakıcıyla kalıyor ya da yuvaya-okula gönderiliyor. Artık hem anne hem de baba, Hadza kabilesinden bir metafor ile benzerlik kuracak olursak, avlanmaya ve meyve-bitki kökler toplamaya birlikte gidiyorlar. Çocuklara göz kulak olacak yaÅŸlıların yerini, bakıcılar, yuva ve kreÅŸler almış durumda. Tamam öyle olsun, ne var ki bunda diyecek olursak, karşımıza ÅŸu soru çıkıyor:

Aile üzerine yapılan bir araÅŸtırmaya göre, aile içinde babanın yemek, ev iÅŸleri, çamaşır, ev temizliÄŸi, çocuk bakımı  gibi konularda katkısı yüzde 3 ler dolayında kalmaktadır.  ancak, alış-veriÅŸte yüzde 50 ye ulatığı gözlenmekte, çocuÄŸun okula bırakılması, gezdirilmesi gibi konularda da yüzde 10 da kalmaktadır.