YAÅž Ä°LERLEDÄ°KÇE
YaÅŸ ilerledikçe, sadeleÅŸmek ister insan.
DoÄŸaya doÄŸru çekilir, betondan yapılmış lüks binalar yerine orman ve deniz kıyısında küçük bir ev daha cazip gelir.
YaÅŸ ilerledikçe, doÄŸalını seversin her ÅŸeyin.
Yediğin her şeyin sadesini doğalını istersin...
YaÅŸ ilerledikçe, insan ne istediÄŸinde netleÅŸir.
O yüzden oradan oraya daha az savrulur.
YaÅŸ ilerledikçe insan iteleyerek, uÄŸraÅŸarak giden iliÅŸkilerde deÄŸil, kendiliÄŸinden akışında yürüyen iliÅŸkiler içinde bulmak ister kendini.
YaÅŸ ilerleyince zaman öyle bir deÄŸerlenir ki, her anın keyfini çıkarmak istersin. O ne der bu ne der diye yaÅŸamazsın, çünkü umursamamayı öÄŸrenmiÅŸsindir.
YaÅŸ ilerleyince insan sevginin deÄŸerini daha
iyi bilir. Elindekilerin ve kendisinin deÄŸerinin farkındadır. Sevmeye sevilmeye daha çok deÄŸer verir.
Aslında en önemlisi yaşı ilerledikçe insan, ihtiyacı olan tek ÅŸeyin sevgi ve yüzünü güldüren güzellikler olduÄŸunun farkına varmıştır.
